یادم اومد باز دوباره اولین لحظه دیدار  

                                                 تو به من گفتی عزیزم تنها عشقمی تو ای یار؟

به تو گفتم مهربونم عاشقونه من می مونم

                                                          بیا تا آخر این راه تو نگو خدانگه دار!

ناز چشمام و کشیدی ُناز چشمات و خریدم

                                                     توی خواب بودم یا رویا؟یا منم بیدار بیدار؟

غزل خمار چشمات واسه من عمر و نفس بود

                                                     تکیه گاهم که نموندی من زدم تکیه به دیوار

توی قاب عکس دیوار جای عکست مونده خالی

                                                      حالا من موندم و یادت ..بیقرار با یه دل زار

تو که مجنونم نبودی ولی من مثل یه لیلی

                                                       وقتی می رفتی  شکستم بیصدا و آخرین بار

عسلم ای نازنینم بیت آخرم تو هستی

                                                     عشق من تو هم نموندی ! تا ابد خدا نگه دار

 

 شکرانه...

خدای مهربون سلام منم لیلی همون بنده ی دلشکسته ات

اینک با دلی سرشار از غم و  شکسته تر از همیشه به سویت

آمده ام و دستانم را به سویت دراز میکنم تا مثل همیشه یاری ام

کنی.معبودم:ای تنها تکیه گاهم در این دنیا تو که همیشه بودی و

هستی میدانم....

من با وجود تمام رنجهایی که تا به حال کشیده ام همیشه سجده

شکر به درگاهت داشته ام .پروردگارم:گرچه مرا همیشه شرمنده ی

محبت های بی دریغ ات کرده ای و در پرتگاه زندگی دستانم را گرفتی

 این بار با دلی شکسته تر و زخم خورده تر به سویت آمدم بازهم مرا

بپذیر مرا دریاب تو هرگز مرا تنها مگذار و نخواهی گذاشت میدانم...

باز مرا یاری کن که بجز تو امیدی ندارم ........

تو را سپاس برای همیشه بودنت...............

 

 

برای تو....

نبودنت بهترین بهانه است برای اشک ریختن ...

ولی کاش بودی تا اشکهایم از شوق دیدارت سرازیر میشد ...

کاش بودی و دستهای مهربانت مرهم همه دلتنگیها و نبودنهایت میشد ...

کاش بودی تا سر به روی شانه های مهربانت می گذاشتم

و دردهایم را به گوش تو میرساندم... بدون تو عاشقی برایم عذاب است

میدانم که نمیدانی بعد از تو دیگر قلبی برای عاشق شدن ندارم...

من زنده ام اما ........

قسم

قسم‌ بر لحظه‌ شيرين‌ ديدار كه‌ از تلخي‌ عمرم‌ گشته‌ سرشار

قسم‌ بر لحظه‌هاي‌ تلخ‌ انجام‌ كه‌ دارد از فراق‌ تلخ‌ پيغام‌

قسم‌ بر رويش‌ پاك‌ سحرگاه‌ قسم‌ بر مدّ و مِه‌ تا تارك‌ ماه‌

قسم‌ بر شبنم‌ و بر ژاله‌، باران‌ قسم‌ بر سوزش‌ چشم‌ انتظاران‌

قسم‌ بر شادمانيهاي‌ خورشيد كه‌ چون‌ شبنم‌ به‌ روي‌ خاك‌ پاشيد

كه‌ داغي‌ داشت‌ بر شعر من‌ آويخت‌ كه‌ شعري‌ داشت‌ بر چشمان‌ او ريخت‌

قسم‌ بر عاشقي‌، بر ماه‌ و مهتاب‌ كه‌ عاشق‌ مي‌شود از عشق‌ بي‌تاب‌

قسم‌ بر آن‌ كلام‌ ناب‌ و كمياب‌ «كه‌ بد دردي‌ است‌ جان‌ دادن‌ به‌ مرداب‌»

قسم‌ بر ديدنيهاي‌ نگاهت‌ كه‌ از چشمم‌ گرفت‌ خواب‌ راحت‌

قسم‌ بر ديده‌ مه‌ بر رُخ‌ تاك‌ قسم‌ بر اشك‌ ماهي‌ بر رخ‌ خاك‌

منم‌ بر چهره‌ تو بسته‌ قامت‌ گرفتار تواَم‌ من‌ تا قيامت‌

 


نوشته شده توسط عباس در جمعه دوازدهم بهمن 1386 ساعت 11:13 موضوع | لینک ثابت