کاش قلبم درد تنهایی نداشت

و من در شهر قلبت باز هم بیگانه خواهم ماند

ودیگر دشت های سبز چشمت را کنار جاده خشک نگاه خود نخواهم دید

تو اما باز هم پروانه می بخشی کبوتر های شادان نگاهت را

عاشقت خواهم ماند..............بي آنكه بداني.

 دوستت خواهم داشت ................بي آنكه بگويم .

 درد دل خواهم گفت............بي هيچ كلامي .

گوش خواهم داد ....................بي هيچ سخني .

در آغوشت خواهم گريست.......بي آنكه حس كني .

در تو ذوب خواهم شد ...........بي هيچ حرارتي .

اين گونه شايد احساسم نميرد

نوشته شده توسط عباس در چهارشنبه شانزدهم مرداد 1387 ساعت 18:19 موضوع | لینک ثابت